×

Recensie

17 juli 2019

Ona – Full Moon, Heavy

Full Moon, Heavy Light

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Hickman Holler

Full Moon, Heavy Light Ona Pop 3 Ona – Full Moon, Heavy Light Written in Music https://writteninmusic.com

De uit het bergrijke West Virginia afkomstige Ona mag met hun tweede album Full Moon, Heavy Light zich voegen in de stal van het kleine onafhankelijke Hickman Holler label van Tyler Childers. Deze singer songwriter die de roots heeft in de folk en country weet hoe lastig het is om zonder platencontract je aan het publiek te presenteren. Ona is zijn eerste binnengehaalde aanwinst, die na het in eigen beheer verschenen American Fiction, heerlijk heeft kunnen sleutelen aan hun geluid. Wie droomt er nou niet van om samen met een groep jeugdvrienden een band te beginnen. In negen van de tien gevallen blijft het daarbij, maar Ona werkt zijn plannen daadwerkelijk uit. Er wordt natuurlijk een sterke basis gevormd als je elkaar al van kinds af aan kent. Je weet elkaars talenten te benutten, bent op de hoogte van de eigenaardigheden en karaktertrekken van de overige bandleden. Wat misschien wel het kenmerkendste is van Ona is het gevoel van rust wat ze uitstralen. Er is totaal geen spanning te bespeuren op het lazy Full Moon, Heavy Light.

En dat wil nu net de grootste valkuil zijn; het ontbreken van spanning. Gitarist Bradley Jenkins wil met zijn dunne vocalen een prima aangename sfeer creëren, waarbij mede gitarist Zack Owens, bassist Zach Johnston, keyboardspeler Brad Goodall en drummer Max Nolte het vijftal voltooien. Als de zachtheid van een pakje boter versmelten de songs zich tot een stabiel geheel. Met wat verdwaald saxofoon geblaas werken ze zich door de bewust voor de zomer uitgebrachte single Summer Candy heen. De gitaar die tegen het einde los barst bewijst dat er muzikaal gezien genoeg mogelijkheden zijn. De goed bedoelde soul van True Emotion zit ergens aan de oppervlakte, maar komt maar niet tot bloei. Zo blijft Full Moon, Heavy Light veilig aan de popkant. Het gevolg is dat het allemaal prima deuntjes zijn, zonder echte uitschieters naar boven, of naar beneden. Het lijkt wel alsof iedereen een gelijkwaardig aandeel opeist, waarbij teveel rekening met elkaar wordt gehouden.

Als sessiemuzikanten zouden ze een perfecte aanvulling kunnen vormen bij een artiest van naam, al moet deze ze dan wel de juiste kant op buigen. Vooral de kwaliteiten van een Zack Owens moeten hierbij niet onderschat worden. De momenten die hij zichzelf toegeëigend weet hij aangenaam te vervullen, maar in zijn totaliteit blijft hij geheel onzichtbaar op de achtergrond aanwezig. Het lijkt net alsof ze bang zijn om labelbaas Tyler Childers en producer Drew Vandenburg teleur te stellen. Het bezitten van een volwaardig platencontract is van meer belang dan om hun eigen sound volledig tot zijn recht te laten komen. De tracks die daarbij nog het beste in de buurt komt is het moderne Americana van Golden Highway Deserter , het bijna op een jam uitlopende Quito gevolgd door de psychedelica van With You All Along. Een luisterplaat voor een lui publiek, welke weinig energie wil stoppen om dit groepsverband te doorgronden. Eigenlijk zijn alle elementen aanwezig, maar wil het grootst opgezette kampvuur net nog niet vlammen.



  1. Summer Candy
  2. True Emotion
  3. Allison In The Grass
  4. Young Forever
  5. Pennyroyal
  6. Golden Highway Deserter
  7. Ribbon At The Line
  8. Quito
  9. With You All Along