Recensie

25 oktober 2019

Neil Young & Crazy Horse

Colorado

Geschreven door: Cis van Looy

Uitgebracht door: Reprise Records

Colorado Neil Young Crazy Horse Roots 3.5 Neil Young & Crazy Horse – Colorado Written in Music https://writteninmusic.com

Het is ondertussen vijf jaar geleden dat Neil Young nog een werkstuk met Crazy Horse afleverde. Persoonlijk spreekt vooral het meer intimistische solowerk van Neil Young me aan. De samenwerking met Crazy Horse kan ik vooral appreciëren tijdens concerten, wanneer de oorspronkelijke ritmesectie met Ralph Molina en Billy Talbot de gitaarescapades van Young en Frank ’Poncho’ Sampedro onderbouwen.

Overigens is die gitarist die in de tweede helft jaren zeventig de aan een overdosis bezweken Danny Whitten verving er sinds zijn op ruststelling niet meer bij. Op de opvolger van het uit 2012 daterende Psychedelic Pill wordt hij vervangen door Nils Lofgren die na zijn pianobijdragen in ‘72 op After The Gold Rush eveneens figureert op de sessies van Tonight’s The Night, dat zijn, niet toevallig, studioplaten van ome Young die nog eens op mijn platendraaier belanden.

Afgelopen lente  haalde Young zijn ‘gekke paard’ nog eens van stal voor een studiosessie in Colorado, zoals de titel van Young’s negenendertigste langspeler al verraad. Evenals ten tijde van de eerder genoemde langspelers werd Young de afgelopen tijd in zijn naaste omgeving met verlies geconfronteerd, begin dit jaar overleed zijn ex-vrouw Peggi en in de zomer ging Elliott Roberts, zijn trouwe in ’68 door Joni Mitchell aanbevolen manager, heen. In het verleden leidden zo’n ingrijpende gebeurtenissen naar meesterlijke werkstukken.

Echt, overrompelend galopperende Crazy Horse momenten zijn nergens te bespeuren. Milky Way begint veelbelovend maar de verwachte erupties blijven uit. Sporadisch duiken die voor de verstokte Horseadepten onontbeerlijke elementen op zoals in een lekker rammelend Help Me Lose My Mind en She Showed Me Love, lang uitgesponnen vintage Crazy Horse. In Shut It Down ventileert een woedende Young op die karakteristieke, rafelige riffs zijn ongenoegen over de aanslagen op Moeder Aarde door de onafwendbare klimaatopwarming, een thema dat al enige tijdje opduikt in Young’s songwerk.

Het blijft een belevenis als de schijnbaar met losse eindjes aan elkaar geknoopte improvisaties tot een organisch  klankentapijt verweven worden, dat gebeurt hier in vergelijking met verleden net iets te weinig overtuigend.  De opener Think Of Me, een door fijne harmonische zang en harmonica verwarmde kampvuur song, het breekbare met fraaie melodieuze harmoniezang en de piano van Lofgren ondersteunde Green Is Blue en de akoestische afsluiter, zitten aan de meer beschouwende kant van het spectrum en genereren onmiskenbaar de betere momenten van de Canadese veteraan op Colorado.



  1. Think Of Me
  2. She Showed Me Love
  3. Olden Days
  4. Help Me Lose My Mind
  5. Green Is Blue
  6. Shut It Down
  7. Milky Way
  8. Eternity
  9. Rainbow Of Colors
  10. I Do