×

Recensie

Rock

29 oktober 2021

My Morning Jacket

My Morning Jacket

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: ATO

My Morning Jacket My Morning Jacket Rock 4 My Morning Jacket – My Morning Jacket Written in Music https://writteninmusic.com

Love Love Love, hebben we allemaal niet gewoon een beetje meer liefde nodig? Met deze evangelische boodschap trekt het vredelievende My Morning Jacket anno 2021 de wereld in. Laat iedereen in zijn waarde, respecteer andermans keuzes, liefde overwint alle problemen. Natuurlijk is deze hippie-ideologie best wel kortzinnig, al raakt het wel de kern. We zijn toe aan een herboren positief ontwikkelingsstadium, net als de Amerikaanse indierockers uit Louisville, die na een lange stilte van zes jaar uiteindelijk de opvolger van The Waterfall presenteren.

Oké, we werden zoet gehouden met een fraaie collectie aan leftovers, die vorig jaar als The Waterfall II de weg naar het hongerige publiek vond. Maar ook dan blijft het nog steeds wachten op de vervolgstappen van frontman Jim James die zich als een wereldvreemd genie afzijdig van de publiciteit houdt en in zijn eentje hard aan de slag gaat met vers albummateriaal.

De rest van My Morning Jacket benut die vrijgekomen tijd om een vriendendienst te vervullen op het magische folkrockalbum Eraserland van Strand of Oaks. Door het muzikale antwoord op de emotioneel gedragen beladenheid van Timothy Showalter werpt deze gepassioneerde samenwerking zijn vruchten af in de inlevende verfijning van het geluid van My Morning Jacket. Een hernieuwde start, die niet voor niks als plaat de bandnaam My Morning Jacket meekrijgt. Een cadeautje uit het onbereikbare sterrenstelsel van Jim James, gevormd in een elftal kristalheldere schittermomentjes. Zelfs de gedurfde keuze om hier een drietal lang uitgerekte tracks in te verwerken valt verrassend goed uit.

Diamonds are growing in the garden
Raindrops are filling up the sea
Excuse me, you know I beg your pardon
For this interruption
Now back to regularly scheduled programming

Love Love Love, de single met dat lekkere op de nostalgische jaren tachtig leunende ritme. Een krachtige samenwerking tussen rockende gitaarpatronen en stevig stemgeluid waardoorheen het echoënde refrein en opbeurende teksten de koppeling met die heftige feitelijkheid intact houden. Dus minder zweverig dan wat je in eerste instantie vermoedt. Regularly Scheduled Programming is juist zeer realistisch. Het afstandig communiceren via internet, de behoefte aan tastbaar contact in de vorm van knuffels en kusjes. Sta op, en durf te leven. Sta op, en plug die verstofte gitaar in en ga weer spelen. Hallelujah! My Morning Jacket is helemaal terug, en wat hebben we ze gemist. Direct is daar die soulvolle bezieling weer. Wat fijn dat een herboren gospelpredikant Jim James zijn persoonlijke shit en twijfels overwonnen heeft.

Doordat vrijwel alle aandacht naar de frontman gaat, vergeet je al snel de overige essentiële muzikanten. My Morning Jacket is vooral een Carl Broemel plaat. Hij laat zijn gitaar in alle eenzaamheid huilen, voegt de psychedelische lagen toe, en zorgt ervoor dat het instrument ouderwets smerig mag gaan rocken. Aan de horizon is het einde van die langdurige herfst zichtbaar. The Devil’s In The Details laat flarden ronddwalende klassiek elektronische instrumentatie landen in een verzachtend freejazz bigband klankenlandschap. Dat ze veel meer zijn dan een hedendaagse spirituele retro rockband bewijzen ze wel door de wijze geesten uit het verleden te infiltreren in het verwachtingspatroon van het heden.

Tussen de zware levensvragen ontstaat er zelfs ruimte voor het vrolijke kermisdeuntje Lucky to Be Alive, welke als een vreemd eendje hulpeloos rond spartelt en afbreuk doet aan het verder evenwichtige geheel. Een miskleun, waardoor het begrip meesterwerk definitief geschrapt wordt. Toch blijft het leuk hoe My Morning Jacket een spinnenweb aan zijdraden blijft spannen door deze track weer te verweven aan With a Little Help from My Friends. Het belang van goede vriendschap en daardoor lekkerder in je vel zitten.

David Gilmour is de leermeester in het aan Shine On You Crazy Diamond memorerende In Colour, waar de kerkelijke orgelpartijen het jaren zeventig geluid nogmaals dik aanzetten. Laat iedereen in zijn waarde, laat ze schitteren als verblindende diamanten. De regenboog verwijzingen zijn te herleiden tot de LGBT gemeenschap, die eindelijk die lang gehoopte erkenning krijgt. Een geniale zet om de invloeden van deze Pink Floyd klassieker terug te laten komen, zelfs de achtergrondkoortjes in Out of Range, Pt. 2 en I Never Could Get Enough knipogen openlijk naar deze progressieve rockgrootheden. My Morning Jacket herpakt zich stukken steviger dan verwacht, waar zo’n zorgvuldig ingecalculeerde stilte toe kan leiden. Mooi!



  1. Regularly Scheduled Programming
  2. Love Love Love
  3. In Color
  4. Least Expected
  5. Never in the Real World
  6. The Devil’s in the Details
  7. Lucky to Be Alive
  8. Complex
  9. Out of Range, Pt. 2
  10. Penny for Your Thoughts
  11. I Never Could Get Enough