×

Recensie

Alternative

14 januari 2021

Midnight Sister

Painting The Roses

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Jagjaguwar

Painting The Roses Midnight Sister Alternative 4 Midnight Sister – Painting The Roses Written in Music https://writteninmusic.com

De gigantische grote witte letters van het in Mount Lee gelegen The Hollywood Sign vormen al decennia lang het decor voor de artistieke gelukszoekers die hun toekomst veilig willen stellen door een carrière als rockmuzikant of filmacteur op te bouwen. Het kunstenaarsgezelschap Midnight Sister is geworteld in die heuvelachtige befaamde omgeving van Hollywood en gokt op twee paarden door zich op de muziek en de film te oriënteren. Dat dit perfect kan werken bewijst het duo wel in Painting The Roses.

De avantgardistische componist Ari Balouzian weet een groot gedeelte van zijn creativiteit om te buigen tot het maken van gitzwarte dreigende onheilspellende soundtrack collages. De overige tijd benut hij om samen met zijn levenspartner Juliana Giraffe te werken aan het in disco doorweekt toegankelijk radiogeluid van Midnight Sister, waarbij de filmische achtergrond van Ari Balouzian voor het goedkope suikerzoete vintage B-film randje zorgt.

Painting The Roses is het vervolg op het drie-en-een-half jaar eerder verschenen debuut Saturn Over Sunset. Juliana Giraffe bezit dat jeugdige betoverende onverschillige stemgeluid, waarmee ze op indrukwekkende wijze haar sensualiteit weet te ontboezemen. De temperamentvolle broeierigheid heeft veelal zijn oorsprong in het inspiratievolle Argentinië waar ze tijdens haar familiebezoeken opzoek gaat naar kleurige facetten die zich aangenaam inmengen in het beeldende materiaal van Painting The Roses.

Het door strijkers aangekondigde Doctor Says is een bevlogen Sunset Boulevard wandeling door het psychedelische zonovergoten Los Angeles van eind jaren zestig. Het tijdperk van de vrije seks waarbij de prikkelende uitdagende bikini’s het strandbeeld overnemen van de saaie conservatieve badpakken. Een licht provocerende experimentele tijd waarin figuren als beroepslevensgenieter Jim Morrison het muzikale landschap vakkundig afbreken en opnieuw opbouwen, gesloten deuren openbreken, het grondbeginsel van de literatuur herdefinieerden en hiermee een continu in beweging zijnde aardverschuiving veroorzaken waarvan de uitwaaiende ritmische schokeffecten zelfs nu nog steeds tastbaar voelbaar zijn. Een prachtig eerbetoon aan de bloeiperiode die daar zijn oorsprong heeft.

Een ietwat lazy voordracht laat de dromerige instrumentatie van alleskunner Ari Balouzian in het aansluitende gepolijste triphop achtige Satellite nog meer ademen. Invloeden die later in het berustende slaperige Tomorrowland terugkomen en memoreren aan het Franse nineties retro elektro gezelschap van Air. Juliana Giraffe zucht en kreunt zich in haar croonende diva rol van jazzy zangeres door het orkestrale James Bond getinte Escalators heen. Als een hedendaagse Marilyn Monroe kruipt ze de wanhopige door Alfred Hitchcock beïnvloedde thriller klanken van het duistere nachtclubtrack My Elevator Song binnen.

Er wordt vervolgens voorzichtig een opwachting gemaakt in het stadse geluid van de jaren zeventig. Op de hoek van de straat verwelkomt het knijpende saxofoonstuk Dearly Departed de zelfkant van het bestaan die je tijdens de dagelijkse ondergang van de zon voorzichtig tegenmoet treedt. Een paradox met het harmonieuze soulvolle Foxes welke volgepropt is met bombastische pretentieuze Britse glamrock invloeden, waarbij gepoogd wordt om de ultieme popsound te creëren.

De noisy geluidsterreur van Sirens wordt vervolgd door de harde mechanische voorgeprogrammeerde beats die de overstap naar de funkende disco aankondigen. Met een hoog gehalte aan kunstmatige verblindende glitterbollen verliefdheid weerkaatsen ze het revolutionaire uitgaansleven romantiek van de ophitsende seventies die vanuit clubs als het New Yorkse Studio 54 de wereld veroverde. In diezelfde categorie zijn de verwarmende orgeltoetsen van het bordeauxrode Limousine onder te brengen.

De musical achtige songs als het langzaam voortslepende Song for the Trees en het door tenenkrommende hoge hemelse koortjes opgesierde Wednesday Baby zijn flinke stappen terug en roepen het het misselijkmakende gevoel op van de nostalgische kerstsfeer van vroeger met de alsmaar herhalende Sisi films en de door engelenhaar verzwelgende gekleurde kerstbomenverlichting. Een smetvlekje op het verder zeer goed uitgewerkte en ontvangen Painting the Roses.



  1. Doctor Says
  2. Satellite
  3. Foxes
  4. Sirens
  5. Escalators
  6. Dearly Departed
  7. Tomorrowland
  8. My Elevator Song
  9. Wednesday Baby
  10. Limousine
  11. Song for the Trees
  12. Painting the Roses