×

Recensie

Electronic

09 maart 2021

Mapstation

My Frequencies, When We

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Bureau B

My Frequencies, When We Mapstation Electronic 3 Mapstation – My Frequencies, When We Written in Music https://writteninmusic.com

Binnen de elektronische scene is het een interessant gegeven om volledig gefocust op de isolerende eenzaamheid met fundamentele bouwstenen te werken aan een kolossale geluidsmuur. Muziek vanuit het basisbeginsel, waarbij de voorbijvliegende fragmenten gevangen en geobserveerd worden om in dienst van een albumtrack een herproducerende functie op te eisen. Wat doet die afzondering met de creativiteit van de mens, en hoe wordt dat klankenscala gedefinieerd naar schematische muziek.

Stefan Schneider is een geluidskunstenaar die onder de naam Mapstation vanaf de eeuwwisseling verantwoordelijk is voor een achttal albums waarbij hij de grenzen van de Krautrock uitbreid met Afrikaanse ritmes, Zuid Amerikaanse cultuuropvattingen en de mogelijkheden van gedateerde keyboards en synthesizers. Het begrip belemmering kennen ze niet bij het Bureau B label, waardoor Stefan Schneider de mogelijkheid heeft om heerlijk in de studio te stoeien met passages die uiteindelijk tot My Frequencies, When We leiden.

Het is zowat voorspelbaar, maar ook deze artiest is afkomstig uit die Duitse Krautrock en elektro hoofdstad Düsseldorf waar ook Neu! en Kraftwerk vandaan komt. Alsof laatstgenoemde zichzelf gekloond heeft tot kleine identieke miniatuurrobots welke op elk podium als plaatsvervanger inzetbaar zijn. Donkere futuristische soundscapes dalen vanuit een denkbeeldig Enterprise ruimteschip neer op de aarde en verspreiden zich al nevelend in het spacende No No Staying.

Een zoektocht die de vervagende grens tussen abstracte muziek en pulserende hypnose probeert onder te brengen in begrijpbare en onbegrijpbare collages. Een machinale aanval op de primaire geluidservaring die uiterste concentratie opeist. Doordringende West Europese drones worden verscheurd door de Afrikaanse repeterende ritmes van Flute Channels die als een infiltrerende elektronische voodoodance het gepijnigde gevecht aangaan met het jammerende frequentiebereik. Al wurgend worden die laatste tegenstribbelende noodkreten eruit geperst.

Het onzichtbare spookschip My Mother Sailor laat zich voortbewegen door die onheilspellende geluidsgolven. Een schuilplaats die de veiligheid bied aan secundaire tonen die in afwachting zijn om zich te binden aan de herkenbare jazzy basisklanken van Actual Possible. Pas bij Taro Zing Ta wordt de kakafonie des onheil onderbroken en openbaart zich een echte herleidbare songstructuur. Gedateerde new wave dringt zich op de achtergrond op om bij de sobere postpunk van To a Single Listener die gedroomde doorstart te maken. De hemelpoort gaat open en laat zich vervolgens te pletter vallen op dat beperkte wankele draagvlak van de aarde.

De opzwepende trance van The City In krijgt ondersteuning van die rustgevende vocalen van Stefan Schneider die bijna croonend dweept met de ambient afterparty techno uit de jaren negentig. Comateus worden de verschrikkingen van Antistasis herbeleefd, een cold turkey die uiteindelijk zijn rust vind in het slapeloze Train Of Gerda. My Frequencies, When We is een verdovende geestverruimende trip langs de vernauwende zintuigbeleving van de mens, aangewakkerd door de mogelijkheden van de elektronica.



  1. No No Staying
  2. Flute Channels
  3. My Mother Sailor
  4. Outside Arendt
  5. Actual Possible
  6. Taro Zing Ta
  7. To a Single Listener
  8. The City In
  9. Antistasis
  10. Train of Gerda