×

Recensie

Pop

28 mei 2020

Katie Von Schleicher

Consummation

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Ba Da Bing!

Consummation Katie Von Schleicher Pop 4 Katie Von Schleicher – Consummation Written in Music https://writteninmusic.com

Vanuit Brooklyn laat Katie Von Schleicher drie jaar geleden al van zich horen met het uitgebalanceerde debuut Shitty Hits. Een donkere plaat waar ze zich bescheiden lo-fi opstelt met haar vocalen lekker veilig diep weggestopt in de mix. Die zangpartijen komen ook niet volledig tot het recht in Wilder Maker, het project waar ze deze deelt met Gabriel Birnbaum. Maar het levert wel het geslaagde Zion op. Gabriel Birnbaum bewandelt solo vervolgens een totaal ander pad met het experimentele instrumentale Nightwater en geeft Katie Von Schleicher daardoor de mogelijkheid om haar tweede album af te ronden.

Op Consummation kiest ze ervoor om haar stem volledig helder op de voorgrond te plaatsen. Dat deze zangeres een groot bewonderaar is van de dromerige sound die haar vrouwelijke collega’s de laatste twee decennia van de vorige eeuw ons voorschotelen mag duidelijk zijn. Hier komt ze openlijk voor uit, zonder er vaag en moeilijk over te doen. Dat is ook niet nodig, zeker niet als dat een lekkere plaat oplevert, en dat is Consummation absoluut. Ze herintroduceert zichzelf hier als een volgroeide vocalist met een licht erotisch berustend stemgeluid.

Het filmische karakter domineert in de schetsmatige songs waarvoor ze haar toevlucht gezocht heeft in oude jaren vijftig movie klassiekers. De beelden die toen op het doek geprojecteerd werden vormen genoeg lesmateriaal om haar inspiratie uit te halen. Het korte Strangest Things met het kitscherige engelenkoor is hiervan het beste voorbeeld te noemen.

Maar goed dat daar nog steeds genoeg stevige rocknummers tegenover staan. Bij het rauwe punky Can You Help? wil ze flink de gitaarpedalen instampen. Een groot contrast met de droompop van het eighties gekleurde Brutality en het door hemelse orgelklanken opgesierde Nowhere. Met de rommelige sixties georiënteerde garagerock akkoorden en een soepel vriendelijk bubblegum refrein laat ze een luchtige kant doorademen in het springerige Wheel. En dat geeft perfect weer waar ze toe in staat is. Dat medeschrijver en producer Adam Brisbin aardig gitaar kan spelen en het talent ook benut is dan een groot voordeel.

De dramatische ruwheid waarmee ze het krachtige You Remind Me omhoog pusht wordt ondersteund door vervreemde elektronica en een hakkende beat die sporadisch terug komt. Hiermee poseert ze zich in een desperate donker werkveld met veel verwijzingen naar de uitzichtloze wanhoop waarmee de zwaar gedrogeerde gitaarscene in de jaren negentig de wereld glazig tegemoet staarde.

Met gemak had ze kunnen kiezen voor een duistere sound, maar juist net die afwisseling met luchtige nummers met retro sentimentele ABBA samenzang werkt in het voordeel. De hoge uithalen en pianobegeleiding plaatst haar tussen Tori Amos en Kate Bush, maar net als bij deze grootheden is het de spannende eigenzinnigheid die het wel afmaakt. Klassieke bewerkte tinten worden probleemloos afgewisseld door de stevigere voort drummende nachtleven electroclash en krassende postpunk duisternis.

Consummation is een allegaartje aan stijlen, die zich reflecteert aan het turbulente leven van Katie Von Schleicher. Een onvoorspelbare indiepop album met verrassende wendingen. Het is bijzonder hoe ze zich vocaal zo sterk heeft ontwikkeld, al vormt het kinderlijk gezongen Power hierbij een uitzondering. Daar tegenover staan genoeg schitterende opgebouwde diamantjes.



  1. You Remind Me
  2. Wheel
  3. Nowhere
  4. Caged Sleep
  5. Messenger
  6. Loud
  7. Strangest Thing
  8. Can You Help?
  9. Brutality
  10. Hammer
  11. Power
  12. Gross
  13. Nothing Lasts