×

Recensie

Alternative

11 juni 2020

Jehnny Beth

To Love Is to Live

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Caroline

To Love Is to Live Jehnny Beth Alternative 4 Jehnny Beth – To Love Is to Live Written in Music https://writteninmusic.com

Toen het Londense Savages in 2014 hun overdonderende postpunk debuut lanceerde, was het al direct duidelijk dat deze band een prominente rol zou opeisen in de reeds sterk oplevende new wave revival golf. Jehnny Beth klinkt op Silence Yourself als een reïncarnatie van Siouxsie Sioux in haar opstandige punkjaren, maar dat is ze vergeven.

Dit agressieve duistere vrouwenkwartet doet niks onder aan de krachtpatserij van de mannelijke collega’s wat ze al snel een gerespecteerde rol in de scene oplevert. Met gescherpte nagels zetten ze zich af in de bijna gelijkwaardige opvolger Adore Life, welke hevig confronterend en lomp van zich afbijt.

Vervolgens wordt het stil rondom de band. Adore verschijnt wel nog eind vorig jaar op de gitzwarte soundtrack van Peaky Blinders. De fans zijn vooral verrast door de gloednieuwe track I’m the Man, die volledig op naam van Jehnny Beth staat. Met het zware zuigende industriële geluid slaat ze duidelijk een andere richting in, die nu navolging krijgt in het elektronische To Love Is to Live. Het is dus niet zo verwonderend dat Cillian Murphy, de hoofdrolspeler van de scheermessenbende, zijn kenmerkende treurige verhalende stem uitleent voor het intermezzo van A Place Above.

Het is een mooi gegeven dat Jehnny Beth haar muzikale verleden niet verloochend. Voordat ze aan de slag gaat als boegbeeld bij Savages vormt ze samen met Johnny Hostile het dromerige postpunk duo John & Jehn. Een voorrecht dat haar voormalige muzikale partner als producer hulp krijgt van de twee grootheden Flood en de van Nine Inch Nails bekende Atticus Ross. Als geen ander weten die te spelen met tempoverschillen en explosief dynamiet om het beste in elkander op te roepen.

Er wordt voor verwarring gezorgd met de meditatieve mindfulness waarmee Jehnny Beth zichzelf voorstelt in het toepasselijke I Am. De onderhuidse spanning wordt hier nog onderbroken door subtiel pianospel en een duidelijk in ontwikkeling zijnde zangeres. Die opgekropte woede openbaart zich in een hervonden stemgeluid, waarmee ze zich verder distantieert van haar statige ijskoningin rolmodel. Het wanhopige uitgeroepen I’m Burning Inside staat synoniem voor de herboren ontdooide feniks die zich uit de asresten openbaart. Een wedergeboorte van een in haar volle kracht verkerende vocalist.

Een rauwheid die ook terug te horen is in het gefrustreerde woordenvloed die ze al rappend in het met retro jaren tachtig stemsampler effecten gevormde Innocence achterlaat. Harde beats geven haar boosheid net die extra glans om vervolgens afgewisseld te worden met lichtere elfenzang. De switch naar deze huiveringwekkende synthpop pakt verbazend goed uit. Juist die stroperige stroeve begeleiding laat het toe om een onbekende soulkant van Jehnny Beth te laten zien, waarmee ze in de voetstappen van de mysterieuze Kate Bush treed. Het zijn dus niet de minste grand ladies waar ze zich aan memoreert.

Het sfeervolle The Rooms ontwikkeld zich vanuit de grimmige stadsjazz tot een adembenemend rustpunt. Ook bij het verstillende pianospel van de sentimentele ballad French Countryside openbaren zich kwaliteiten die Jehnny Beth tot nu toe voor de buitenwereld verborgen wist te houden. Zang technisch heeft ze nooit eerder zo overtuigend en gevoelig geklonken.

Dit staat in groot contrast tegenover het zenuwachtige How Could You waarbij de van het alles wegvagende IDLES afkomstige brulboei Joe Talbot mag bewijzen dat hij zich ook staande houdt in een gemene tegen de Electric Body Music aanleunende brok energie. Die geestkracht komt op een andere manier vrij in het spookachtige orkestrale Human, waarbij de producers ouderwets los mogen gaan met schurende elektronische ritmes en tegenstrijdige effectencollages.

Dat solo uitstapjes niet altijd slappe aftreksels hoeven te zijn, wordt hier nogmaals bewezen. Sterker nog, Jehnny Beth weet hier zelfs nog meer te overtuigen dan op het ook niet misselijke Adore Life van haar damesclubje Savages.



  1. I Am
  2. Innocence
  3. Flower
  4. We Will Sin Together
  5. A Place Above
  6. I'm the Man
  7. The Rooms
  8. Heroine
  9. How Could You
  10. French Countryside
  11. Human