Recensie

01 april 2019

HAST

Elegy

Geschreven door: Dick Hovenga

Uitgebracht door: Solidude Records

Elegy HAST Alternative 4.5 HAST – Elegy Written in Music https://writteninmusic.com

Soms komt er een debuut voorbij dat zo krachtig en anders klinkt dat je er volledig door omver geblazen wordt. Als het dan ook nog eens om een jonge band gaat die je live het dak ervan af ziet spelen weet je dat je met iets heel speciaals te maken hebt. Maak kennis met HAST en hun debuutalbum Elegy.

De golf aan super interessante bands die vanuit Vlaanderen blijft aanspoelen lijkt schier oneindig. Bands met steeds ook weer geweldige jonge muzikanten. HAST met Rob Banken op alt sax, Cyrille Obermüller op contrabas, Elias Devoldere op drums en Roeland Celis en Artan Buleshkaj op gitaar is daar bepaald geen uitzondering op. Het zijn muzikanten die van de muziek eens flink opschudden en optimaal het muzikale avontuur zoeken houden.

Blues, met zijn tegen elkaar inhakkende dubbele gitaarwerk, scheurende sax en de dwars daar tegenaan spelende bas en drums, is de heerlijk overrompelende albumopener. Wat een verrukkelijke dynamiek en volvette energie komt er gelijk de kamer in. De aansluitende titeltrack staat daar gelijk haaks op. Van ingetogen naar heavy opbouwend met wederom over elkaar klaterend dwars gitaarwerk, heerlijk prominente bas en rafelig gitaar en sax spel. Wat een supertrack ook weer.

Hoe verrassend om de band vervolgens met Duet en Impro naar bijna verstild terug te horen vallen. Dwars verstild, dat dan wel. Duet, met fraai ruimtelijk en vervormd gitaarspel startend en met prachtig sax en gitaarspel voortbouwend, klinkt fijn vervreemdend tegelijk warm en emotievol. Impro, dat over een bad van warme gitaarklanken een klankkleur van wonderbaarlijke klanken uit de andere instrumenten creëert en vervolgens met fraai opbouwende drums verder gaat, laat wederom een intrigerende indruk achter.

In For Those Who Dance To It trekt HAST je met Banken en een verrukkelijk melodische sax in de hoofdrol, dan wederom een andere kant op. Fraai verstild en rustig opgebouwd komen daar vanuit de verte dan prachtig resonerende gitaren overheen die met een fraaie contrabaspartij en dito drums de compositie rijk inkleuren.

Met Op Ieder Potje Past Een Dekseltje trekken ze de gitaren daarna weer geweldig aan. En als ik geweldig zeg bedoel ik ook echt geweldig. Wat een toptrack is dit weer zeg. En wat een overweldigende energie. Dwarse gitaarrock die met de sax en met lekker vet contrabasspel naar jazz riekt waarna de gitaren nog even gierend doorpakken en de drums blijven doorjagen.

Met durf pakken ze vervolgens met ruimtelijk klinkende piepende en krassende instrumenten, alsof de band in een capsule om de wereld heen draait, Prelude aan. Avontuurlijk, vervreemdend en al net zo sterk. Waarna de muzikaal uitdagende escapades wondermooi doorlopen naar Mortal Kombat Champion of the World. Waar een knarsende gitaar uiteindelijk de aanloop blijkt naar een explosieve finale. Wat een verrukkelijk dwars en gierend gitaarwerk weer en wat geweldig uitdagend en slepend, filmisch melancholiek, gespeeld.

Wat een perfect slot heeft het album dan met de prachtig melodische compositie Old Boy. Met wederom geweldig saxspel van Banken frontaal en een soepel spelende band, compleet met prachtig prominente contrabaspartij, met een fijne ritmische afwijkingen daarnaast. Ideale afsluiter van een wel heel erg goed debuut. Een debuut dat juist doordat het muzikaal alle kanten opvliegt optimaal verrast, intrigeert beklijft en met elke keer opnieuw draaien alleen maar meer prijs geeft. En maar steeds beter wordt.

Heel benieuwd of er dit jaar een beter en meer verrassend debuut dat Elegy gaat uitkomen.



  1. Blues
  2. Elegy
  3. Duet
  4. Impro
  5. For Those Who Dance To It
  6. Op Ieder Potjes Past Een Dekseltje
  7. Prelude
  8. Mortal Kombat Champion of the World
  9. Old Boy