Recensie

21 juli 2019

Faye Webster

Atlanta Millionaires Club

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Secretly Canadian

Atlanta Millionaires Club Faye Webster Alternative 3 Faye Webster – Atlanta Millionaires Club Written in Music https://writteninmusic.com

Faye Webster maakt muziek om de opgelopen lichte kater bij weg te drinken. Lome schommelstoel songs om op de veranda bij weg te dromen, of juist in alle wazigheid te ontwaken. Voor de dagen dat je geniet van de warme ondergaande zon, en met een knippering van de ogen de eerste zonnestralen zich alweer aandienen. Met op de achtergrond dicht begroeide bossen en het overstijgende Appalachen gebergtes, en voor haar de skyline van blokkendoos Atlanta, de hoofdstad van Georgia. De folk georiënteerde singer-songwriter weet door haar fotografische verleden al gebeurtenissen vast te leggen. Deze eigenschap weet ze om te buigen tot volmaakte breekbare songs. Want in principe zijn ook dat gewoon momentopnames. Atlanta Millionaires Club laat zich lezen als een groot plaatjesboek met de liedjes als omgeslagen pagina’s. Met een breed arsenaal aan muzikanten brengt ze Atlanta een stap dichter naar je toe.

Met de nodige knipogen naar het stadsleven in het broeierige Come To Atlanta verraad ze haar straat gebonden hiphop roots. Niet dat ze er direct op los rapt, integendeel, maar de flow is wel degelijk aanwezig, dan wel in een Burt Bacharach vintage smoking. In Flowers wordt ze daadwerkelijk ondersteund door rasartiest Father, die zijn rhymes er op los laat gaan en enig spanningsveld weet te creëren. Verder weet ze zich vooral te binden aan de Country met een licht Americana accentje. Faye Webster weerspiegelt een conservatieve kijk op haar zorgeloze leven. Met een mentaliteit van een arrogante dame die verwacht dat alles haar komt aanwaaien. En misschien is dit ook wel zo. Als een souldiva weet ze Jonny te verleiden tot in haar slaapkamer, zonder er enige moeite voor te doen. De kracht ligt verborgen in haar trage sensuele stem, waar in de reprise nog eventjes een zwoele saxofoon wordt toegevoegd.

Het zijn kampvuur juweeltjes, songs die zo gemakkelijk je naar ze toe laten trekken. Gevangen in een droomwereld laten ze iemand hypnotiseren, terwijl de vlammen een heuse bosbrand veroorzaken. Ondertussen laat je jezelf in trance meevoeren, zonder enig besef van wat er rondom gaande is. Ondanks het persoonlijke karakter lijkt Faye het als een buitenstaander te ervaren. Veel meer dan vervaagde retro Polaroid kiekjes zijn het eigenlijk niet. Wonderbaarlijk dat haar iets wat verkouden dicht geknepen neus stem hier fier overeind blijft staan. Met haar derde soloplaat lijkt ze hierdoor te verzanden tot een ingestort zandkasteel, waarvan de eb de laatste resten wegspoelt en er de volgende dag niet eens meer een herinnering aan zal zijn.



  1. Room Temperature
  2. Right Side Of My Neck
  3. Hurts Me Too
  4. Pigeon
  5. Jonny
  6. Kingston
  7. Come To Atlanta
  8. What Used To Be Mine
  9. Flowers
  10. Jonny (Reprise)