×

Recensie

22 november 2019

Coma

Voyage Voyage

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: City Slang

Voyage Voyage Coma Electronic 4 Coma – Voyage Voyage Written in Music https://writteninmusic.com

Het Duitse Coma zoekt als basis het keerpunt op waarbij de Berlijnse School voor elektronische muziek zich laat overrulen door de in opkomst zijnde toegankelijkere synthpop. Met de Neue Deutsche Welle in het vooruitzicht sterft deze inspirerende tak langzaam af, en worden de baanverbreders gezien als gewortelde oude eiken. Zo snel kan vernieuwing al gepasseerd en gedateerd aanvoelen. Nadat er in de jaren negentig door de ambient house stroming een herwaardering ontstaat, is het opeens weer hip om te pronken met deze wijze leermeesters, die veel hebben betekend voor de hedendaagse benadering van de elektronica.

Zoals er jaren geleden een futuristisch, bijna cartoonachtige wereld werd gecreëerd is duidelijk terug te horen in het daardoor beïnvloede Snurrebassen. Veel space geluiden die bewoont worden door denkbeeldige ruimteschepen die hun toevlucht zoeken op andere planeten. In comicstijl zweeft deze voorgeprogrammeerde droomtrack de wereld van Voyage Voyage binnen. De abstracte albumhoes gebruikt lichte kleuren om de zachtheid uit te drukken, welke overduidelijk op de plaat terug te horen is. Toch is Coma veel meer dan een retro flashback naar de jaren zeventig, al laten ze overduidelijk merken dat het een invloedrijke periode is geweest.

De mannen die verantwoordelijk zijn voor dit project zijn de computernerds Georg Conrad en Marius Bubat. In plaats om helemaal los te gaan op party’s, sluiten ze zich op in zolderkamertjes om van gepaste afstand hun waardering te uiten en te werken aan een prachtig dynamisch geheel. Een duo welke de inspiratie vind in de vooruitstrevende pionierende landgenoten van Kraftwerk en Tangerine Dream. Sterker nog, er zijn zelfs nog duidelijke verwijzingen naar Michael Cretu, die met zijn hitgevoelige new age van Enigma in de jaren negentig mondiaal flink weet te scoren. In de afsluiter is zelfs een mespuntje Propaganda te horen. Om de gemakzucht te vermijden door hier schaamteloos op aan te sluiten, past het tweetal genoeg gevarieerde elementen toe die ver buiten de grenzen van het moedergebied reiken.

Voorzichtig droppen ze er een heerlijke mellow track tussen. Man, wat werkt dit verademend! De experimentele ambient van A-Train krijgt een flinke turbo injectie doordat hier de arrogante zang er een mooie extra laag aan toevoegt. Een huwelijk tussen dance en de zich in de ronde snuivende Britpophelden die eerst netjes aankloppen, om vervolgens het totaal naar zich toe te trekken. Hoe passend wordt dit opgeroepen. Het belang van het meer op het massa gerichte dance movement welke in de jaren negentig de overstap van clubs naar festivalweides maakte staat hierbij centraal. Het momentje van cooling down na zichzelf in het zweet gewerkt te hebben sluit hierbij met een vette knipoog aan in het rustpuntje Dream Sequence.

Toch blijft het jammer dat er op het album teveel gebruik wordt gemaakt van vervormende effecten op de vocalen. Met lichte accenten is het prima te verteren, zodra het de overhand neemt werkt het irritatie op. Coma is er overigens ruimschoots in geslaagd om als volgelingen hun oude helden te vereren, zonder daar langdradig zich in vast te bijten.



  1. Snurrebassen
  2. Spiracles
  3. A-Train
  4. Dream Sequence
  5. Inside Out
  6. Bits and Pieces
  7. Minor Matters
  8. Sparkle
  9. Myopic
  10. (...)