×

Recensie

Pop

26 juni 2020

Byenow

Byenow

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Out Stack

Byenow Byenow Pop 4.5 Byenow – Byenow Written in Music https://writteninmusic.com

De nieuwe lichting folk artiesten laat steeds meer die verstillende basis achter zich om de verbreding op te zoeken. Het gewenningsproces waarbij de nadruk sterker gelegd wordt op elektronica en stekelige ritmes is ondertussen alweer zo sterk ingeburgerd, dat ook die voedingsbodem volledig uitgeput lijkt geraakt. Toch lukt het de uit Piedmont afkomstige duo Byenow om de meest pure vorm van folk centraal te stellen, en er genoeg avontuurlijke wendingen aan toe te voegen.

Het roept herinneringen op die nog het dichtste in de buurt komen van de indrukwekkende singer-songwriters die jaren eerder al hun melancholische zielenpijn deelden. Deze beeldende dromerigheid geeft het een open landschappelijk muzikale karakter. Er wordt treffend gebruik gemaakt van de hedendaagse ontwikkelingen in het genre door de vrijgekomen ruimte in op te vullen met tapes en in tempo wisselend slagwerk. Door de onverwachte kale wendingen roept het een lo-fi thuisstudio gevoel op, iets wat Manuel Volpe en Simone Pozzi treffend weten over te brengen. De schoonheid van het lied staat hierbij centraal, minimaal ondersteunt door akoestische gitaar, drukkende drums, en hier en daar wat hulp van producer Manuel Volpe, een multi instrumentist die Andrea Pisano inschakelt om het elektronische klankenbord te bespelen.

Wat lukt de Italianen al direct goed om met de eerste tonen van Window zoveel indruk te maken. Juist die verstilde basis weten ze heerlijk uit te breiden met knetterende kampvuur akkoorden en een licht dreigende roffelbedje van Nicholas Remondino die je laat meevoeren met de breed uitweidende zangpartijen van Andrea Dellapiana. Ze weten te verrassen met Stay Away waarbij Manuel Volpe zijn funkende bas een stuwende dubsound laat oproepen die zorgeloos aansluit bij de droge drum en gelikte samenzang. Ondanks het soulvolle begin van Float is daar ook de slapping funk terug te horen in de zwaardere stadszang die het overnemen van de onbezorgde zachtheid. Die schoonheid ontwikkelt zich in het breekbare herhalende pianoriedeltje Crackling Leaves tot een kindvriendelijk slaapliedje.

Het eerste hoogtepunt vormt het adembenemende akoestische voort ruisende Deny The Sun. Het is zelfs zo indrukwekkend dat Andrea Dellapiana hiermee de geest van de te vroeg overleden Jason Molina oproept. Het bezit dezelfde spirit en unieke zeggenschap. Het is de kunst om die schreeuwerige uithalen af te wisselen met de bijna geruisloze twijfel. Vanuit de toegankelijke poppy pannenpercussie van Rooted wordt er toegewerkt naar het experimentele Playground. Tapes en mysterieuze loops voegen er een onheilspellende psychedelische spanningsboog aan toe, waarbij de kracht in de voordracht van de vocalist nog meer tot zijn recht komt.

Vanuit dat grondbeginsel bouwen ze het prachtige I Don’t Miss You At All uit tot het ultieme hoogtepunt van de plaat. De slepende eerste klanken staan synoniem voor een sterk gevoel van eenzaamheid en verdriet, waarna de elektronica er als een ophitsende wervelwind doorheen waait. Maar het blijft de smekende Andrea Dellapiana die je afdwingt om mee te gaan in zijn neergaande gemoedstoestand, waarbij zijn stem passend in de schaduw verdwijnt.

Na het inleidende korte EYEsUN is het The Omnivore’s Dilemma welke voor de laatste keer mag overtuigen. Een stevigere dreampop rocker met marcherende drums en een treurende trombone die als orkestleider het gezelschap naar het einde toe paradeert. Byenow weet elke seconde te boeien, en doet voor geen moment denken aan het suffige geitenwollen hipster imago van de hedendaagse folk. Een regelrechte aanrader!



  1. Window
  2. Stay Away
  3. Float
  4. Deny The Sun
  5. Crackling Leaves
  6. Rooted
  7. Playground
  8. I Don't Miss You At All
  9. EYEsUN
  10. The Omnivore's Dilemma