Recensie

24 mei 2019

Brad Mehldau

Finding Gabriel

Geschreven door: Dick Hovenga

Uitgebracht door: Nonesuch

Finding Gabriel Brad Mehldau Pop 5 Brad Mehldau – Finding Gabriel Written in Music https://writteninmusic.com

Het blijft een fijn gegeven dat pianist Brad Mehldau, die binnen de jazz al decennia een van de toonaangevende namen is, zich muzikaal steeds weer opnieuw wil uitvinden. Met Finding Gabriel, zijn nieuwe album, diept hij zijn muzikale paden weergaloos uit.

Natuurlijk is de vrijheid van jazz de basis van alles wat hij naast zijn pure jazzalbums maakt. De jazz stroomt bij Mehldau door zijn aderen. Eerder liet hij in zijn samenwerkingen met pop-producer Jon Brion (Largo, 2002 en Highway Rider, 2010) al horen eigenzinnige popalbums in zijn hoofd te hebben. In samenwerking met drummer Mark Guiliana, met Mehliana als samenwerkingsnaam, schoot hij daarna ook vol de elektronica in.

Voor Finding Gabriel is die laatste samenwerking muzikaal ook de basis geweest. Mehldau heeft de synthesizers (vooral de verse OB-6 Polyphonic synthesizer die door Dave Smith en Tom Oberheim ontwikkeld werd, de Therevox, de Moog Little Phatty en de Yamaha CS-60) naast de vleugel en Fender Rhodes gezet en een keur aan nieuwe composities geschreven. Nog weer muzikaal breder dan eerder genoemde albums.

Tekstueel was de bijbel zijn inspiratie voor de songs op Finding Gabriel, vandaar ook de titel. Melhdau heeft vooral het Oude Testament gebruikt om daarmee vergelijkingen met de tegenwoordige tijd te leggen. In teksten heeft hij deze echter niet gegoten. De composities worden van woordloze zang, van Mehldau zelf maar nog meer van Becca Stevens en Gabriel Kahne, voorzien. In de titels van de composities zijn de referenties terug te lezen soms met wat gesproken teksten daarnaast.

Finding Gabriel is een ambitieus en weerbarstig werkstuk. Mehldau treed nog meer dan voorheen uit zijn muzikale comfort zone en heeft muziek geschreven en opgenomen die zijn naam als muzikaal vernieuwer volle kracht bijzetten. Prachtig hoe Mehldau de weldadige lijnen uitzet waarover Guiliana vervolgens zijn zo verrukkelijke heen en weer stuiterende drums in samenspel met vooral trompettist Ambrose Akinmusire in openingscompositie The Garden naar een hoogtepunt brengt.

Knap ook hoe moeiteloos Mehldau vervolgens met zijn zo kenmerkende van blues versneden pianospel immer diep in de jazz gedrenkt, in Born To Trouble je weer naar een geheel andere, compromisloze muzikale wereld brengt. Mooi ook hoe Mehldau zijn zang verdubbelt, verdrie- en zelfs verviervoudigt.

Iets wat hij in Striving After Wind, waarin Mehldau ons naar dromeriger atmosferische sferen leidt, weer net zo genadeloos flikt. Het net zo begeesterde O Ephraim drijft op het fraai lyrische pianospel van Mehldau. Het is net als Born To Trouble een track die volledig door Mehldau alleen is ingespeeld. Echt een bizar geven omdat de sfeer zo rijk, volledig en organisch als een band klinkt.

St. Mark Is Howling in the City of Night is ook zo’n heerlijk opwindende compositie waarin Mehldau zich helemaal kan uitleven op de synths. En als Mehldau los gaat pakt ook Guiliana zijn kans. Heerlijk toch hoe die mannen elkaar moeiteloos vinden en naar grote hoogten opduwen. Mooi ook hoe de strijkers dan weer dwars dan weer warm klinken.

The Prophet Is A Fool is wellicht het hoogtepunt van het album met z’n dikke synthriff terugzakkend naar basis en weer uitwaaierend naar stevig met geweldig blaaswerk daaroverheen. Met ‘The prophet is a fool, the man of the spirit is mad, because of your great iniquiaty and great hatred’ (Jesaja 9.7) als thema wordt in tekst president Trump de mantel uitgeveegd. Zeer strak hoe Mehldau hier een politiek statement maakt. Luister eens naar de over de compositie gesproken teksten. Heerlijk duwende en pompende Guiliana ook weer.

Hoe zwoel tegen camp aanleunend klinkt Make It All Go Away daarna. En hoe geweldig pakken Becca Stevens en Kurt Elling hun kans om heerlijk vrij te zingen. Dat Guiliana Mehldau’s ideale maatje voor Finding Gabriel is bewijst Deep Water waar Guiliana over de prachtige pianopartij van Mehldau doffe lome drumklanken neerlegt en strijkers vervolgens de composities naar hemelse sferen trekken.

Met Proverb Of Ashes trekt Mehldau dan weer met synths naar een popachtige melodielijn die door uitbundige zang, een geweldige Kurt Elling, en wederom geweldig stuwend drumwerk van Guiliana flink wordt opgepompt. Heerlijke track! Prachtig outro met alleen piano en veelvoudige zang ook.

Met de titeltrack, Mehldau weer geheel in zijn eentje klinkend als een volledig band, sluit Finding Gabriel vervolgens overweldigend af. Er is zo ontzettend veel te horen in ruim zeven minuten dat je de compositie gelijk nog enkele keren achter elkaar wilt draaien om te horen wat er nu allemaal precies gebeurt.

In muzikaal tijdloze sferen opgetrokken vindt Mehldau op Finding Gabriel een vrijheid die hij nooit eerder zo ontzettend gepakt heeft. Een lange en zeer succesvolle carrière in de jazz en die spannende uitstappen met Largo en Highway Rider blijken een aanloop. Mehliana was nog weer een flinke stap verder. Finding Gabriel is echter de écht grote stap verder. Het is een ambitieus tegelijk buitenissig muzikaal werkstuk dat het talent van Mehldau in volle glorie tot leven laat komen. Finding Gabriel is een creatief en emotioneel uit zijn voegen barstende plaat. Een ongelooflijk inspirerend en tijdloos meesterwerk.



  1. The Garden
  2. Born To Trouble
  3. Striving After Wind
  4. O Ephraim
  5. St. Mark Is Howling In The City Of Night
  6. The Prophet Is A Fool
  7. Make It All Go Away
  8. Deep Water
  9. Proverb Of Ashes
  10. Finding Gabriel