×

Recensie

Electronic

19 december 2020

Bob Moses

Desire

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Domino

Desire Bob Moses Electronic 4 Bob Moses – Desire Written in Music https://writteninmusic.com

Als twee jonge scholieren in Vancouver aan de praat raken over muziek ontstaat een opbloeiende vriendschap. De interesse ligt vooral op het vlak van de grunge en zonnige niks aan de hand punk. De gedeelde voorliefde voor minimalistische elektro vormt het startpunt voor Bob Moses. Het is 2015 als het Canadese electropop duo de danswereld opschud met hun donkere jazzy deephouse swingende Days Gone By met daarop de veelgeprezen danceklassieker Tearing Me Up. Heerlijk nachtclub duister met daaroverheen de twijfelende one night stand teksten en het onbegrip waarmee deze maneater het hulpeloze slachtoffer achterlaat.

Een treffende debuutplaat die voorafgegaan wordt door het in datzelfde jaar verschenen All In All, een compilatie die hun eerdere uitgebrachte drie EP’s bevat. Met het stukken zoetere eighties new wave gerichte Battle Lines graven Tom Howie en Jimmy Vallance nog dieper in het synthpop verleden, wat wisselende reacties oproept. Ondanks de prachtige toevoeging van rockgitaar wordt deze stukken milder ontvangen. Een reden om zich uitgebreid te verdiepen in een geslaagd vervolg om niet in de vergetelheid te verdwijnen.

Het uitgangspunt van de EP Desire is het klassieke verhaal van Icarus die zijn leven opoffert als hij naar de zon vliegt. Thema’s als verlangen, hoogmoed en zelfvertrouwen vormen hierin de eigenschappelijke basis. De flamboyante lichtelijk excentrieke diskjockey ZHU verzorgt in het titelstuk Desire een op zijn lijf geschreven bijrol. Het verlangen kan nu in 2020 veel breder opgepakt worden. Door het gemis van live events en grootschalige dancefestivals is de behoefte groter dan ooit.

Het is indrukwekkend hoe dit vanuit New York opererende tweetal boven op een radiotoren in Topanga een verbazend sterke publiekloze live set neerzet, welke ze vorige maand onder de naam Falling into Focus uitbrengen. Het isolerende contactarme gevoel van het Corona tijdperk overstijgt de eenzame hoogte waarop Bob Moses als ware godenzonen op de nietige aarde neerkijken. Dichter bij de zon kunnen ze fysiek onderhand niet komen. De moeite waard om terug te kijken en een goede reden om alsnog stil te staan bij het reeds in augustus verschenen Desire.

De zelfvernietigende werking van een energie slopende liefdesrelatie wordt emotioneel gevangen in de verstillende pianoklanken van Love We Found. Een heerlijk trippend intro met passerende baslijnen die vervolgens door de ritmische mokerhamer vakkundig de grond in geslagen worden. Er zit een licht industrieel tintje aan, in het vervolg mogen ze dat gerust wat verder uitbouwen om de teksten net meer kracht te geven.

De schuldbelijdenis van het echoënde The Blame is zelfs nog vragend wanhopiger, en laat de meest kwetsbare kant van de kant zien. Het sluit aan bij de deprimerende tienerromantiek van opgesloten eighties wavers, welke als een weggestopte Rapunzel op zolderkamertjes wegkwijnen in hun onoverzienbare puberverdriet. Bob Moses heeft zich waarschijnlijk nooit beseft hoe dicht ze hiermee bij de huidige maatschappelijke lockdown komen. Ook nu proberen jongeren te overleven en ondernemen risicovolle geheime ontmoetingen om aansluiting te vinden bij gelijkgezinde leeftijdsgenoten.

Met het rustige dreamhouse einde wordt een hoopvollere toekomst ingeluid, om vervolgens ravend over te gaan in het titelstuk Desire. Een prachtig huwelijk tussen het tweetal waarbij ZHU uitgenodigd wordt om meer spanning in de verzadigde relatie toe te voegen. Een zoektocht naar vrijheid die nogmaals de hedendaagse situatie benadrukt.

Herhalende mantra zinnen van Hold Me Up kondigen het hoopvolle vervagende diepgaande Outlier aan. Mooi hoe hier het licht centraal staat. Zonnestralen die de hallucinerende in trance rakende deephouse opwarmen om vervolgens tot bezinning te komen bij de engelachtige zang van het naar een climax toewerkende postpunk van Ordinary Day. Hierbij wordt bewust gekozen om het hoogtepunt te laten verzanden in broeierige hedendaagse lome zomerklanken. Er is hoop op een dansbare toekomst.



  1. Love We Found
  2. Blame
  3. Desire
  4. Hold Me Up
  5. Outlier
  6. Ordinary Day