×

Recensie

Electronic

25 februari 2021

Blanck Mass

In Ferneaux

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Sacred Bones

In Ferneaux Blanck Mass Electronic 3.5 Blanck Mass – In Ferneaux Written in Music https://writteninmusic.com

De krachtige haastige welvaartsklanken van Phase I denderen welgesteld de speakers uit. Is dit daadwerkelijk dezelfde band die ons twee jaar geleden de leegte introk met het grimmige industriële doemgerichte Animated Violence Mild? Jawel, In Ferneaux is het nieuwste troetelkindje van Benjamin John Power, die tegenwoordig meer van zich laten horen onder het alias Blanck Mass dan als bandlid van de zwaar elektronische droneband Fuck Buttons. Ondertussen is op de achtergrond een kakofonie van stemmen hoorbaar die het ontsluierende onheil instinctief laten ontwaken uit de pandemie winterslaap….

Dat de economie als een kaartenhuis in elkaar zakt komt thematisch sterk terug als na de verstilling de dreiging wordt weergegeven in verslindende watergolven die de angstkreet van de natuur vorm geven. Blanck Mass toont zich als een waardige opvolger van Coil in diezelfde bevreemdende ontgoochelende belevingswereld, waarbij de innerlijke schoonheid van de hel naast de gruwelijke misleiding van het paradijs leeft. Nog nietsvermoedend gaat Benjamin John Power in 2019 aan de slag met fragmentarische buitenopnames om deze te reproduceren tot de basis van In Ferneaux. Al snel neemt de maatschappelijke verschrikking de overhand en is de plaat een denkbeeldig reisverslag tussen bruis en ruis, met de eenzaamheid als kwaadaardige eindbestemming.

Hij ontleed de tracks totdat er niets meer overblijft. De langdurige leegte waarin we in dit moment leven als de aarde zich aan het resetten is. Traumatische noise wisselt hierbij af met therapeutische rust. We herbeleven de verschrikkingen aan de hand van deze wonderbaarlijke geluidsprofessor die je de diepte in zuigt, zalft, en vervolgens de geheelde wonden weer opnieuw vakkundig openscheurt. Doordat duidelijke overgangen ontbreken laat hij de luisteraar puzzelen met de fragmentarische morse code brokstukken die maar niet passend in het totaalplaatje te herplaatsen zijn. Een persoonlijk dagboek aangevuld met vergeelde fotoalbum plaatjes die op deze wijze gememoreerd worden.

Als geïsoleerde gevangene tussen het overschot aan geluidscollages luisteren we achter kunstmatig glas naar de gemoedelijke gesprekken die gevoerd worden om vervolgens weer opgeslokt te worden in vernietigende drones en hysterische vocale uitspattingen, die herinneren aan de productieve Fuck Buttons jaren. De manische overgang naar het schreeuwende Phase II geeft niet echt een rooskleurig toekomstbeeld weer. Nog meer pijnlijke percussie, nog meer onverklaarbare wanhoop. De paranoia heeft de overhand en ontneemt de logica van het denkproces. Het is de kunst om dit slagveld te dirigeren, zonder daarbij alles voor de luisteraar in te vullen.

In Ferneaux is een plaat met verschillende lagen, een spiegeldoolhof waarbij je op het ene moment op een dood spoor dreigt te komen om vervolgens toch een doorgang te vinden. Stapje na stapje openbaart Blanck Mass de geheimen van deze vervreemdende trip, om je vervolgens toch weer vol twijfels achter te laten. Wat wil hij hiermee precies zeggen, waarom die absurde tegenstrijdige keuzes. En toch luistert het door die hoopgevende passages weer heerlijk weg…



  1. Phase I
  2. Phase II