×

Recensie

Alternative

11 augustus 2020

Bill Nace

Both

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Drag City

Both Bill Nace Alternative 3.5 Bill Nace – Both Written in Music https://writteninmusic.com

Both is een partijtje vrije improvisatie van de uit Pennsylvania afkomstige gitaarbeul Bill Nace. Een redelijke bekende naam in de avant-garde scene, zeker bij de voormalige Sonic Youth boegbeelden Thurston Moore en Kim Gordon. Met die laatste ging hij met het rauwe onheilspellende Body/Head project aan de slag, waarbij de verslavende zang van Gordon er net genoeg herkenning in stopt, en het in de alternatieve kringen nog enigszins opgepakt wordt. Zonde, want het is een plaat die zeker meer aandacht verdiende.

Dan is Both nog een tikkeltje lastiger te plaatsen. Het is gitaarmuziek in verregaande staat van ontbinding, klaar om tot aan het ontblote bot ontleed te worden. Het instrument schreeuwt om mishandeld en afgewezen te worden. Vanaf het startschot gilt en schuurt Both het zich als een gepijnigd fijn geknepen explosief karakter meedogenloos je gehoor binnen. Alsof Bill Nace totaal geen invloed meer heeft op de zwaar industriële krachten die zich vanuit het tot het uiterste versterkte stuk hout openbaren. Dit is een slagveld van gewelddadige onnatuurlijke geluiden die juist door het bevreemdende karakter zoveel rust uitstralen.

Bill Nace start een gerichte aanval op de veilig opgestapelde gitaarmuur waarbij elke steen door oorverdovend lawaai tot afbrokkelen gedwongen wordt. Een knap samenspel tussen zoemende gitaarakkoorden met op de achtergrond verlichtende mediterende Oosterse new age geluidsgolven zich eenvoudig laten bevruchten door Christelijke kerkelijke harmonium stuiptrekkingen met een universele voedzame ejaculatie als gevolg.

Het bevind zich aan de voet van de kakofonische industrial. Aarzelend en herhalend zoeken de unheimische krachten een doorgang om definitief toe te slaan. Met minimale fracties van veranderingen in het speelveld blijft het als een hongerig roofdier zijn prooi verstijven om vanuit gepaste afstand zijn angstzweet te ruiken, echter zonder daadwerkelijk toe te slaan. En dat is wel een lastig heikel punt bij Both, er gebeurt genoeg om verder mee aan de slag te gaan, maar het blijft hangen in langdradige onberekende collages.

Toch is het die stimulans die hem in samenwerkingsverbanden tot het uiterste drijft, welke hier gemist wordt. De katalysator zit ingekapseld in onuitgewerkte passages, waarbij juist die hard bijtende passant ontbreekt en het een eenzame strijd wordt tegen de gangbare normen en waardes in de instrumentale muziek. Heerlijke ritmische mitrailleurschoten worden weg gefilterd door een zwerm aan rond suizende noise en onmenselijke hoge klanken die proberen te ontsnappen aan alles waar de definitie van muziek ooit voor gestaan heeft.

Both is net als de indrukwekkende albumhoes een bijzonder kunstwerk met onvoorspelbare vernietigende wendingen, waarachter zich ondertussen alweer iets moois sereens vluchtbaars tot groei komt. Zelfs het meest hardnekkige onkruid kan prachtige kleurrijke bloemetjes voortbrengen. Het is de maatschappij die ze als lelijk en overbodig betitelt.



  1. Part 1
  2. Part 2
  3. Part 3
  4. Part 4
  5. Part 5
  6. Part 6
  7. Part 7
  8. Part 8