×

Recensie

Alternative

18 november 2021

Beach House

Once Twice Melody (Chapter One)

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Bella Union

Once Twice Melody (Chapter One) Beach House Alternative 4.5 Beach House – Once Twice Melody (Chapter One) Written in Music https://writteninmusic.com

Het havengebied van Baltimore heeft vooral in de avond iets betoverends. De skyline van het aan de Chesapeake Bay liggende Inner Harbor is een kleurrijke blokkendoos, die een overweldigende aantrekkingskracht uitoefent. Nu het reizen vrijwel onmogelijk is gemaakt halen Victoria Legrand en Alex Scally van Beach House de inspiratie noodgedwongen dicht bij huis. De zomerzon gaat geruisloos in stilte onder, de boulevard is verlaten, morgen weer een nieuwe dag in isolement.

Het titelstuk Once Twice Melody is de eerste albumtrack van het achttiental wat uiteindelijk tot de plaat Once Twice Melody zal leiden. Met de bijna anderhalf durende speeltijd heeft Beach House er goed aan gedaan om het geheel in etappes uit te brengen. Op 10 november is de eerste EP verschenen, welke de komende maanden gevolgd wordt door de overige drie EP’s, waarna op 18 februari de volledige plaat in de winkel hoort te liggen. Zo wordt de aandacht verspreid en vallen de nummers meer op hun plek. Een gedurfde aanpak van presenteren die flink afwijkt van het drie jaar geleden verschenen 7.

Glinsterende geluidsgolven houden koers door de pulserende beat. Melancholische onrustige nachtdromen verwelkomen titelsong Once Twice Melody. Victoria Legrand zingt gejaagd alsof ze de verloren tijd wil inhalen. De kenmerkende warmte is zo broeierig als een smeltende wereld, de instrumentatie nerveus en eighties gedateerd. Het mechanische vocoder randje op de vocalen gaat het gevecht met de geëgaliseerde emoties aan. Een oneerlijke strijd waar de georkestreerde begeleiding partij kiest voor het starre toekomstperspectief. De dreampop wordt stilletjes ingehaald door duistere jaren negentig triphop. Natuurlijk heeft het de tijd nodig om deze indrukwekkende opener in je op te nemen, des te begrijpelijk is de keuze voor de splitsing van het totaalplaatje.

Met de droomvlucht van het melancholische Superstar overtreft het duo zichzelf. De eenzaamheid van een uitgerangeerd popidool die zijn opgebouwde status aan het verliezen is. Afgezonderd aan de top kijkt hij als een schitterend hemellichaam neer op een verlaten wereld. Het nostalgische waardeoordeel laat de vergaanbaarheid afvlakken tot een bijna onzichtbaar stipje aan de horizon. Weggestopt in onze gedachtes, de opgedrongen stilstand van concertloze periodes. Een futuristische ruimtetrip welke voor eeuwig lijkt te verdwijnen in het grote zwarte postpunk gat van vergeten popklassiekers.

Pink Funeral duikt daadwerkelijk die diepte in. Het vernietigende liefdesverhaal over prins Siegfried en Zwanenkoningin Odette. Sterfelijkheid en jeugdig verlangen naar sprookjesachtige onsterfelijkheid komen samen in deze vluchtige romance, die de maagdelijke schoonheid bedekt met pekzwarte dramatiek. Victoria Legrand werkt haar rol als kille vertelster letterlijk tot in de puntjes uit, terwijl op de achtergrond het muzikale strijkersfundament uiteenspat in breekbare kristalletjes.

Hoe betrouwbaar kunnen vrienden zijn als de duistere schaduw van het bestaan verleidelijk wenkt en de violette krachtbron laat doven. Al het herkenbare vervaagd om de eigen identiteit in een herprogrammeringsfase zichzelf opnieuw te laten reformeren. Through Me, de zweverige ontdekkingsreis die nogmaals benadrukt hoe onbereikbaar hoog Beach House deze keer de lat gelegd heeft. Dit is pas het eerste hoofdstuk, er volgen er dus nog drie, dat belooft wat!



  1. Once Twice Melody
  2. Superstar
  3. Pink Funeral
  4. Through Me