×

Recensie

16 augustus 2016

Adrian Sherwood – :

Sherwood At The Controls volume 2

Geschreven door: Frank Gesink

Uitgebracht door: On-U Sound

Sherwood At The Controls volume 2 Adrian Sherwood Alternative 4 Adrian Sherwood – Sherwood At The Controls volume 2: 1985-1990 Written in Music https://writteninmusic.com

De Engelse muzikant en producer Adrian Sherwood is zeer belangrijk geweest voor de ontwikkeling en vernieuwing van ritmische muziek. Het is een glasharde stelling, maar zijn compilatieserie “Sherwood At The Controls” laat eens te meer horen dat daar geen twijfel over mogelijk is. Op volume 1 viel vooral te horen hoe groot zijn invloed was op ritmische postpunkbands zoals The Fall en The Slits. Maar ook liet hij zich sterk  beïnvloeden door de reggae-cultuur, waar de Jamaicaanse zanger Prince Far I een groot voorbeeld was voor Sherwood. Het collectief Singers & Players kun je dan ook zien als een unieke samenwerking: de eigenzinnige instrumentatie, beats en samples van de Engelse On-U muzikanten en Jamaicaanse vocalisten zoals Bim Sherman en Prince Far I.

Het is met name de shock van de in Jamaica neergeschoten Prince Far I die Sherwood doet besluiten om reggae tijdelijk wat links te laten liggen. Op deze tweede compilatie vallen er dus minder reggae dubs te horen en ook de grote postpunkinvloed van Volume 1 verdwijnt wat meer naar de achtergrond. Vooral te horen zijn klanken van psychedelica, industrial, hiphop en noise. Met de kanttekening dat al deze genres destijds nog een beetje in de kinderschoenen stonden. Dit compilatiealbum is ook wat agressiever, zo kun je wel zeggen. Opener Hypnotised van Sherwoods jeugdvriend Mark Stewart (van The Pop Group) laat dit gelijk goed horen: zwaar vervormde vocale samples, knalharde beats en bevreemdende effecten knallen je kamer in. Wind at the End of the Tether van Tackhead laat een gelijkend geluid horen, maar klinkt iets warmer door een duidelijke rol van bas en gitaar. De mensen uit bovengenoemde acts spelen duidelijk een hoofdrol in dit tijdvak van Sherwoods carrière. Die belangrijke groep mensen is ontstaan toen hij voor opnames in Amerika was en sprak met Keith Leblanc, Doug Wimbish en Skip McDonald. Dit trio verzorgde eerder de instrumentatie van funk/hiphop act The Sugarhill Gang, die met Rapper’s Delight als één van de grondleggers van hiphop worden gezien. Ze wilden echter verder experimenteren met rare samples, distortion en beats. In Sherwood hadden ze een gelijkgestemde gevonden. Samen werden ze de act Tackhead en experimenteerden er lustig op los met invloeden van industrial, rock, noise, beats en psychedelica. Ook Mark Stewart deed graag beroep op hen, tezamen waren zij Mark Stewart and The Mafia  Als productieteam zijn deze mensen minder bekend, maar niet minder belangrijk. Ministry en KMFDM – gevestigd op het toonangevende Amerikaanse label Wax Trax – werkten in het begin van hun carrière  graag samen met de Tackhead groep. Het is opvallend om te horen hoe bevreemdend en luguber deze bands klonken, juist van hun harde industrial metal kant valt niets te horen. Ook Trent Reznor van Nine Inch Nails heeft ten tijde van Pretty Hate Machine gebruik gemaakt van Tackhead’s studiokunsten, maar helaas staat er geen Nine Inch Nails track op deze compilatie, door gezeur met rechten en labels.

Bijgesloten in het album-boekje zitten notities die over elke band en elke track op dit album uitvoerig vertelt. Zo is dit niet enkel een compilatiealbum geworden, maar ook een zeer boeiend naslagwerk en tijdsdocument. Dat blijkt ook uit de zorg waarmee de tracklist is samengesteld. Deze is ingedeeld in duidelijke hokjes die een stijlswitch aangeven; het agressieve begin, funky ritmes en afrobeat, industrial/synthpop en uiteindelijk toch nog een beetje reggae. Naast bekende acts en de vaste namen uit het On-U kamp is er ook weer ruimte voor minder bekende acts uit onder andere Duitsland en Italië. Deze acts kwamen toevallig in contact met Sherwood, waren bewonderaars of zijn in contact gebracht door labelbazen. Toch houden ze zich met gemak staande tussen het geweld van de gevestigde namen.

Tot slot is er toch weer de terugkeer naar reggae, omdat zijn vriend Steve Barker het een goed idee leek om met Lee “Scratch” Perry te gaan samenwerken. Zo gezegd, zo gedaan.  Aangemoedigd door de samenwerking, die het geniale Time Boom X De Devil Dead tot gevolg had, hoorden we met projecten zoals Dub Syndicate en African Head Charge weer reggae dubs uit het On-U kamp. Zo is de cirkel weer rond. Enkel nu klonk het zwaarder, experimenteler en vreemder. Alsof alle industrial- en noise-invloeden opeens ook worden versmolten met de reggae.  Wat brengt Volume 3?



  1. Hypnotized (12" Mix)
  2. Mind At The End Of The Tether
  3. Don't Forget That Beat (Alternate Dub)
  4. The Value Of Nothing
  5. The Unknown Cases - Masimbabele 89 (Adrian Sherwood Remix) (1989)
  6. These Sounds
  7. Television (Dance Mix)
  8. Girls & Boys
  9. All Day Remix
  10. Big Bondage (Kinky Sex Wet Mix)
  11. KMFDM - Don't Blow Your Top (Adrian Sherwood Remix) (1988)
  12. Snatch A Style
  13. Music & Science Madness
  14. Haunting Ground Dub
  15. Hold Some Version
  16. Early Mafia